Shayari in Punjabi

ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਇੱਕ ਉਹ ਖੂਬਸੂਰਤ ਹਿੱਸਾ ਹੈਂ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਅਧੂਰਾ ਹਾਂ। ਜਨਮਦਿਨ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ ਮੁਬਾਰਕਾਂ...

ਮਾਂ-ਬਾਪ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਮਰਜ਼ੀ ਖ਼ਰਚ ਹੋ ਜਾਵੇ ਫਿਰ ਵੀ ਭਰਿਆ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ...

ਉਮਰਾਂ ਦੇ ਪੰਛੀ ਉੱਡ ਗਏ,
ਰਹਿ ਗਏ ਖਾਲੀ ਆਲ੍ਹਣੇ,
ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਮਹਿਲ ਢਹਿ ਗਏ,
ਟੁੱਟ ਗਏ ਸਭ ਤਾਣੇ ਬਾਣੇ,
ਕੌਣ ਕਰੇ ਹੁਣ ਰਾਖੀ ਇਹਨਾਂ,
ਸੁੰਨੀਆਂ ਸੁੰਨੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਦੀ,
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਉਮਰ ਬਿਤਾਈ ਸਾਰੀ,
ਉਡੀਕਾਂ ਕਰਦੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ...

ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਪ੍ਰੀਤਮ

ਹੋਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨ ਦੀ ਦੌੜ ਚ ਭੱਜਦੇ-ਭੱਜਦੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਦੌੜ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੀ...

ਤੇਰਾ ਸਾਥ ਮਿਲਿਆ ਤਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਹੋ ਗਈ,
ਹਰ ਦੁਆ ਮੇਰੀ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਾਕਾਰ ਹੋ ਗਈ।
ਐਨੀਵਰਸਰੀ ਮੁਬਾਰਕ ❤️

ਮਾਂ ਵਰਗਾ ਨਿੱਘਾ ਪਿਆਰ ਤੇ ਦੋਸਤ ਵਰਗਾ ਸੱਚਾ ਸਾਥ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਭੈਣ ਹੀ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹੈਪੀ ਬਰਥਡੇ...

"ਮਨੁੱਖ ਘਰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਕੱਪੜੇ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਦੋਸਤ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫ਼ਿਰ ਵੀ ਦੁੱਖੀ ਕਿਉਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ?
ਕਿਉਂਕ ਉਹ ""ਆਪਣੇ-ਆਪ"" ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ..."

ਬਾਪੂ, ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਹਰ ਵੱਡੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਫਤਹਿ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਹੈਪੀ ਬਰਥਡੇ...

ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਖਾਲੀ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਮਕਦਾ ਅਤੇ ਸੋਹਣਾ ਤਾਰਾ ਹੈਂ। ਜਨਮਦਿਨ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਮੁਬਾਰਕਾਂ...

ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਰੌਣਕਾਂ ਨੇ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਮੇਰੀ ਅਸਲੀ ਸਰਦਾਰੀ ਹੈ। ਹੈਪੀ ਬਰਥਡੇ ਵੀਰੇ...

ਲੋਕ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚੀਜਾਂ ਵਰਤਣ ਲਈ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸਨੂੰ ਉਲਟਾ ਨਾ ਕਰੋ...

ਬਦਲਾਅ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਚਣ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਇ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਅਨੂਕੂਲ ਬਣਾਉਣਾ ਹੀ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ...

ਅਸਾਂ ਤਾਂ ਚਾਨਣ ਭਾਲਣਾ,
ਭਾਵੇਂ ਬਲਣ ਕਪਾਹਾਂ,
ਅਸਾਂ ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਗਾਹਣਾ,
ਭਾਵੇਂ ਸੜਨ ਨਿਗਾਹਾਂ,
ਸਾਡੇ ਰੋਹ ਨੂੰ ਠੱਲ੍ਹਣ ਲਈ,
ਪਏ ਵਗਣ ਝਨਾਵਾਂ,
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਕਤਰੇ ਰੱਤ ਦੇ,
ਪਏ ਕਰੀਏ ਛਾਵਾਂ

ਸੁਰਜੀਤ ਪਾਤਰ

ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵੇਖ ਨਾ ਲਵੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ...

ਨਾ ਪੈਸਾ ਵੱਡਾ ਨਾ ਰੁੱਤਬਾ, ਜਿਹੜਾ ਔਖੇ ਵੇਲ੍ਹੇ ਨਾਲ ਖੜ ਗਿਆ ਉਹੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ...

ਯਾਰੀਆਂ ਕਮਾਉਣੀਆਂ ਸੌਖੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤਾਂ ਜਾਨ ਵਾਰ ਕੇ ਮਿਲਦੀਆਂ ਨੇ...

ਲਾਪਰਵਾਹ ਹਾਕਮ, ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਫਸਰ ਤੇ ਭੁੱਖੜ ਜਨਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਹਨਤੀ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਖਾਂਦੇ ਹਨ...

ਕੁਝ ਰੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤ ਲੱਗਦੇ ਨੇ,
ਕੁਝ ਰੁੱਖ ਲੱਗਦੇ ਮਾਵਾਂ,
ਕੁਝ ਰੁੱਖ ਨੂੰਹਾਂ ਧੀਆਂ ਵਰਗੇ,
ਕੁਝ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਭਰਾਵਾਂ,
ਕੁਝ ਰੁੱਖ ਮੇਰੇ ਬਾਬੇ ਵਾਕਣ,
ਪੱਤਰ ਟਾਵਾਂ ਟਾਵਾਂ,
ਕੁਝ ਰੁੱਖ ਮੇਰੀ ਦਾਦੀ ਵਰਗੇ,
ਚੂਰੀ ਪਾਵਣ ਕਾਵਾਂ...

ਸ਼ਿਵ ਕੁਮਾਰ ਬਟਾਲਵੀ

ਬੋਲੇ ਗਏ ਸ਼ਬਦ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਹਨ, ਜਿਸਦੇ ਕਾਰਣ ਇਨਸਾਨ ਜਾਂ ਤਾਂ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਦਿਲ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਬਦਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ ਜਾਂ ਬੁਰਾ ਇਸ ਨਾਲ ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ...

ਜਦੋਂ ਟੱਬਰ ਪਾਲਣ ਦੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਹੋਵੇ ਉਦੋਂ ਸ਼ੌਂਕ ਪਾਲਣੇ ਥੋੜੇ ਔਖੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਪਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿਉਂਕ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਚਿਰ ਸ਼ੌਂਕ ਜਿਉਂਦੇ ਆ ਓਨਾ ਹੀ ਚਿਰ ਇਨਸਾਨ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ...

ਕੁੱਝ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਆਪਣੇ ਤੇ ਮਿਲਾਪੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਲੋੜ੍ਹ ਵੇਲੇ...

ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪੂਰੇ ਵਾਕ ਦਾ, ਇੱਕ ਸਫ਼ਾ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪੂਰੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗ਼ਲਤੀ ਵੇਖ ਕੇ ਪੂਰੇ ਕਿਰਦਾਰ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ...

ਨਾ ਮਾਰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੇ ਚੰਗੇ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ
ਲੋੜ ਬੜੀ ਆ ਤੇਰੀ ਇਸ ਜਹਾਨ ਨੂੰ...

"ਕੋਸ਼ਿਸ਼" ਆਖਰੀ ਸਾਹ ਤੱਕ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, "ਮੰਜ਼ਿਲ" ਮਿਲੇ ਜਾਂ "ਤਜ਼ਰਬਾ" ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਕੀਮਤੀ ਹਨ...

ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਤਰੱਕੀ ਦੋਵੇਂ ਕਦੇ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ..

ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਉਹ ਦੁਆ ਹੈ, ਜੋ ਰੱਬ ਨੇ ਆਪ ਕਬੂਲ ਕੀਤੀ ਹੈ...

ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਐਵੇਂ ਹੀ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਕਾਰਣ ਤੋਂ ਦੁੱਖੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਚ ਆਪ ਦੁੱਖੀ ਨਾ ਹੋਵੋ। ਉਸਨੂੰ Ignore ਕਰੋਂ ਅਤੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋਣ ਦੀ ਸਹੀ ਵਜ੍ਹਾ ਦੇ ਦਿਓ...

ਤੁਹਾਡੇ ਫ਼ਰਜ਼ ਤੇ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਕੋਈ ਦੂਜ਼ਾ ਸਮਝਾਵੇ ਆਪੇ ਸਮਝ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਬਚੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ...

ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬਿਤਾਇਆ ਹਰ ਪਲ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਹੀ ਸਕੂਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੀ ਮੁਹੱਬਤ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੈਂ...